Ετοιμασίες για το ταξίδι - Επανάληψη

Επανάληψη στα Μαθηματικά 1η Ενότητα- Β Τάξη

επαναληψη 1 8 from argiroteach

επανάληψη 1 ενοτητα μαθ from argiroteach

Συμμετρία

Συμμετρία - Δημοτικό from argiroteach

Η σημασία της «Κατανόησης ενός κειμένου»

Η κατανόηση ενός κειμένου και κατ’ επέκταση των πληροφοριών που περιέχει, είναι ένα θέμα που απασχολεί τους ερευνητές από τη δεκαετία του 1960. Κι αυτό κυρίως γιατί συνδέεται άμεσα με το βαθμό επιτυχίας ή αποτυχίας της μάθησης και της εκπαιδευτικής πορείας του μαθητή.

Αρχικά, η κατανόηση κειμένου αφορά την ικανότητα να προσλαμβάνεις, να επεξεργάζεσαι, να συγκρατείς και να αξιοποιείς την έννοια ή το περιεχόμενο, της λέξης, της πρότασης και τελικά ενός κειμένου. Με απλά λόγια ο μαθητής να μπορεί να συνδέσει τις λέξεις με έννοιες ή εικόνες και τις προτάσεις με πληροφορίες ώστε τελικά η παράγραφος και το κείμενο να αποτυπώσουν την ιστορία στο μυαλό του.

Η αποστήθιση ή αλλιώς "παπαγαλία", θεωρείται πλέον, ένα μελανό σημείο της εκπαίδευσης, από τη στιγμή που δε συνδέεται με την κατανόηση του κειμένου και την απόδοση του νοήματος. Αυτό φαίνεται εύκολα όταν ζητήσεις από το παιδί που «παπαγαλίζει» να σου πει με λίγα λόγια το νόημα του κειμένου ή όταν του κάνεις μία ερώτηση πάνω σε αυτό.(Κ.Πόρποδας. (2002), Η Ανάγνωση, εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Πάτρα)

Συνεπώς, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κατανόηση και τελικά μάθηση, μιλάμε για μια στείρα τεχνική που οδηγεί το μαθητή στην αποτυχία.

Στη Δευτέρα τάξη του δημοτικού, τα παιδιά έχουν ήδη να έρθει σε επαφή με διάφορα κειμενικά είδη, τα οποία καλούνται να ξεχωρίσουν οπτικά (πχ είναι ένα ποίημα, ένα κόμικ, ένα παραμύθι, ένας διάλογος, ένας κατάλογος κλπ) , κάτι το οποίο τους βοηθάει και στην κατανόηση του νοήματος , που είναι και το ζητούμενο.

(πηγή: Κ.Πόρποδας. (2002), Η Ανάγνωση, εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Πάτρα)

Τεχνικές για την κατανόηση κειμένου

1.     Δίνουμε πάντα σημασία στα στοιχεία του κειμένου που βοηθούν στην κατανόηση. Ποια είναι αυτά;

                                ·            Ο τίτλος

                                ·            Το είδος κειμένου (οπτική αναγνώριση-ποίημα, κόμικ, παραμύθι, διάλογος, γράμμα κλπ)

                                ·            Οι εικόνες και τα σχέδια που το συνοδεύουν

2.     Διαβάζουμε δυνατά ή από μέσα μας, ό,τι βοηθάει τον καθένα. Αν χρειαστεί και δεύτερη φορά.

3.     Μόλις διαβάσουμε, συγκρατούμε στο μυαλό μας τις πιο σημαντικές πληροφορίες. Για παράδειγμα τους ήρωες, τον τόπο και το χρόνο, το πιο σπουδαίο γεγονός, και το τέλος της ιστορίας. Μπορούμε να υπογραμμίσουμε τα σημεία αυτά για να μην τα ξεχάσουμε.

4.     Στη συνέχεια λέμε τι καταλάβαμε από το κείμενο (περίληψη – με λίγα λόγια), χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που κρατήσαμε στο μυαλό μας στο προηγούμενο βήμα.

Καλή αρχή σε μικρούς και μεγάλους!!!

15 Μαΐου- "Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας"

Τα παιδιά της ΣΤ΄τάξης, με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα της Οικογένειας, μοιράστηκαν μαζί μας ιστορίες από τη ζωή τους, τη ζωή αγαπημένων ανθρώπων αλλά και τη φαντασία τους. Κι όλα αυτά για να περάσουν το μήνυμα ότι " Το πιο σημαντικό σε μία οικογένεια: να είναι όλοι καλά μεταξύ τους, να συζητάνε και να βοηθάνε ο ένας τον άλλον."

"Ένα διαφορετικό μέλος της οικογένειας"

      Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις, είναι να αγνοήσεις το πρόβλημα κάποιου αγαπημένου σου προσώπου. Η οικογένεια είναι ό,τι πιο σπουδαίο έχεις και πρέπει να τη σέβεσαι και να την εκτιμάς.

   Όλα άρχισαν πριν από 37 χρόνια, όταν η γιαγιά μου γέννησε το θείο μου, ο οποίος είναι ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Μεγάλωσε με αγάπη και με τη στήριξη όλης της οικογένειας. Τώρα είναι 37 χρονών και ζει σε έναν ιδιωτικό χώρο ο οποίος ονομάζεται εστία. Η γιαγιά μου πηγαίνει και τον βλέπει δυο φορές τον μήνα και μια με δύο φορές τον χρόνο έρχεται σπίτι. Πολλές φορές πηγαίνω και εγώ με την οικογένεια μου. Θυμάμαι, όταν ήμουνα μικρή όλοι με φώναζαν ‘Ποκοπίκο’ και ο θείος μου έσκαγε στα γέλια.

    Αρκετά συχνά, παρουσιάζονται προβλήματα αλλά ξέρουμε πως μπορούμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον με την αγάπη μας. Το πιο σημαντικό σε μία οικογένεια: να είναι όλοι καλά μεταξύ τους, να συζητάνε και να βοηθάνε ο ένας τον άλλον. Ένας από τους εκατοντάδες λόγους που θαυμάζω την γιαγιά μου είναι πως πάντα τη βλέπω χαρούμενη και πρόθυμη να κάνει τα πάντα για να μας βοηθήσει! 

Αστέρια

"Εγώ και η αδερφή μου"

       Η υπακοή, ο σεβασμός και η κατανόηση σε μία οικογένεια είναι αρετή. Κάτι ξέρω και το λέω. Ήταν καλοκαίρι, όταν εμείς κάναμε διακοπές στο πανέμορφο Ναύπλιο. Εγώ, η αδερφή μου και ο μπαμπάς μου, αποφασίσαμε να κάνουμε κανό σε μία από τις πιο όμορφες και καθαρές θάλασσες του Ναυπλίου. Μπήκαμε λοιπόν στο κανό και αρχίσαμε να κάνουμε κουπί. Βρισκόμασταν στα βαθιά όταν η αδερφή μου φώναξε, «Μην κουνιέσαι, θα αναποδογυρίσουμε!». Εγώ για να την εκνευρίσω, κουνούσα όλο και πιο πολύ το κανό. Στο μεταξύ εκείνη είχε δεθεί με τη ζώνη.

        Δεν πέρασε ένα λεπτό, μέχρι που αναποδογυρίσαμε. Η αδερφή μου είχε πάθει υστερία γιατί ήταν αναποδογυρισμένη κι εκείνη μαζί με το κανό. Ευτυχώς καταφέραμε να της βγάλουμε τη ζώνη, να την ηρεμήσουμε και να ηρεμήσουμε κι εμείς.

          Τελικά έπρεπε να γίνει όλο αυτό για να καταλάβω πως έπρεπε να συζητήσω μαζί της και να κατανοήσω το φόβο της. Βλέπετε μόνο με συζήτηση λύνονται τα προβλήματα,  γι’αυτό και γω από τότε δεν έχω ξαναμαλώσει μαζί της κι έχω πάντα στο μυαλό μου το πιο σημαντικό πράγμα σε μία οικογένεια:  να είναι όλοι καλά μεταξύ τους, να συζητάνε και να βοηθάνε ο ένας τον άλλον.

Άννα- Μαρία 

"Στην οικογένεια αντιμετωπίζουμε ΜΑΖΙ τις δυσκολίες"

          

       Η οικογένεια είναι σπουδαία υπόθεση. Είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη, την υγεία αλλά και την ευτυχία των παιδιών. Μπορεί να σε βοηθήσει σε ό,τι χρειάζεσαι, αρκεί να αγαπάς τα μέλη της και να σε αγαπούν κι αυτά.

          Λόγω των αυξημένων ατυχημάτων ή άλλων προβλημάτων, πολλά παιδιά χρειάζονται ένα αναπηρικό καροτσάκι για να κινηθούν ή ακόμη και τεχνητή καρδιά για να ζήσουν. Αυτά τα παιδιά δε ζουν μια φυσιολογική ζωή, αλλά ζωή με πόνο και δυστυχία. Γι΄αυτό το λόγο οι οικογένειές τους, κάνουν ό,τι μπορούν για να απαλύνουν τον πόνο των παιδιών τους. Μία τέτοια περίπτωση είναι ο Γιώργος, το παιδί που ζει με τους γονείς του στο διπλανό διαμέρισμα.

          Το παιδί αυτό γεννήθηκε με καρδιακή ανεπάρκεια κι έτσι χρειάστηκε να του τοποθετήσουν τεχνητή καρδιά μέχρι να βρεθεί το μόσχευμα. Ο Γιώργος ήταν από μικρός στα νοσοκομεία και στα χειρουργεία. Δεν είχε φίλους και ούτε έβγαινε έξω σαν τα άλλα παιδιά. Ήταν μονάχος, χωρίς παρέα. Μετά από χρόνια επέστρεψε στο σπίτι του, εξακολουθώντας όμως να μη βγαίνει έξω. Σε όλη του τη ζωή, η οικογένειά του, του έδινε αγάπη και κουράγιο λέγοντάς του ότι δεν είναι τίποτα και σύντομα θα γίνει καλά. Σήμερα κάθεται στο σπίτι του και περιμένει με ελπίδα το μόσχευμα.

          Παρά τη δυστυχία του όμως, είναι ένα παιδί ευτυχισμένο και χαρούμενο και αυτό οφείλεται στην οικογένειά του, που του προσφέρει ό,τι του λείπει. Γι’ αυτό να θυμάστε πως το πιο σημαντικό πράγμα σε μία οικογένεια, είναι: να είναι όλοι καλά μεταξύ τους, να συζητάνε και να βοηθάνε ο ένας τον άλλο.  

Αλέξανδρος

Καλή Ανάσταση σε όλους αγαπημένα μας παιδάκια!!!