(Αναπαράσταση του1896 στο βιβλίο της Helene Guerber "Story of the Greeks")
Ο Δάμωνας και ο Φιντίας ήταν δύο πυθαγόρειοι φιλόσοφοι και φίλοι που έμειναν στην ιστορία για την μέχρι θανάτου πιστή φιλία τους.
Σύμφωνα με όσα γράφτηκαν ο Φιντίας έχει σοβαρές εκκρεμότητες σχετικές με τις ευθύνες του στον κύκλο των Πυθαγορείων. Μετά την απόφαση του Διονυσίου να εκτελέσει τον Φιντία, ο Φιντίας ζήτησε λίγο χρόνο για να κανονίσει τις υποχρεώσεις του. Ο φίλος του ο Δάμων μένει ως όμηρος, σαν εγγύηση, και εκείνος φεύγει να τις τακτοποιήσει. Αν δεν επιστρέψει εγκαίρως, στη θέση του θα εκτελεστεί ο Δάμων.
Πιθανόν να προσφέρθηκε μόνος του ώστε να τακτοποιήσει ο φίλος του τις υποθέσεις του, πιθανόν και να το πρότεινε ο Φιντίας σίγουρος ότι δεν θα αμφισβητείτο ο λόγος της τιμής του ότι θα επιστρέψει, ίσως και να ήταν ιδέα του Διονυσίου -όταν δηλαδή ο Φιντίας ζήτησε αναστολή εκτέλεσης της ποινής για λίγες ώρες ώστε να ρυθμίσει σοβαρά ζητήματα, πιθανόν ο Διονύσιος να του είπε "εντάξει, αλλά θα κρατήσω όμηρο τον Δάμωνα". Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Δάμων με φυσικότητα και εμπιστοσύνη αποδέχτηκε την ομηρία. Αν ο Φιντίας δεν επέστρεφε, θα σταύρωναν ή θα αποκεφάλιζαν εκείνον στη θέση του. (βικιπαίδεια)
